Literatura

 


 

Bielajew Aleksander

 

Aleksander Bielajew (1884-1942)

     Urodził się w Smoleńsku. Prawnik z wykształcenia, studiował na wydziale prawa Uniwersytetu Petersburskiego i równolegle w konserwatorium. Pisał od 1910 roku zmieniając przy tym często zawód. Pracował jako: dziennikarz, dekorator w teatrze, inspektor milicji, wychowawca w domu dziecka, fotograf, bibliotekarz, urzędnik i pisarz. Od 1925 roku całkowicie oddał się pracy literackiej.

     Jeden z najwybitniejszych i najpłodniejszych radzieckich  pisarzy fantastów, zwany  przez krytyków "radzieckim Juliuszem Verne". Fantastyce poświęcił też kilka artykułów teoretycznych. W latach dwudziestych XX wieku stworzył podwaliny pod fantastykę naukową w Związku Radzieckim. W centrum jego uwagi znalazły się kwestie nauki i techniki przyszłości ze szczególnym uwzględnieniem medycyny i biologii. Debiutował powieścią "Gołowa profiessora Douela" w roku 1926 i już do końca pozostał wierny fantastyce naukowej. Fantastyka Bielajewa znalazła niemal natychmiastowe uznanie szerokiej rzeszy czytelników oraz uczonych. Napisał ponad pięćdziesiąt książek, w których poruszał skomplikowane kwestie futurologiczne z dziedziny: biologii, fizyki, medycyny, astronautyki i radiotechniki.


Książki

 

Powieści

Ariel (Ariel)

Człowiek-ryba (Czełowiek-amfibia)

Głowa profesora Dowella (Gołowa profiessora Douela)

Wyspa zaginionych okrętów (Ostrow pogibszych korabliej)

Zbiory opowiadań


Opowiadania

 

Biały dziki człowiek - antologia „Potomkowie Słońca” - str. 276-309.

Człowiek, który nie śpi - antologia „Okno w nieskończoność” - str. 79-129.


Copyright Sergeant AdOw © 2015 - Wszelkie prawa zastrzeżone. Jakiekolwiek wykorzystywanie tych materiałów tylko za moją wyraźną zgodą.         www.fantastyka-86.pl